Getuigen doe je niet alléén

Wanneer de Heilige Geest over jullie komt, zullen jullie kracht ontvangen en van mij getuigen…” (Hand. 1:8)

  Beste lezer,

Het is dit jaar 50 jaar geleden dat dominee Martin Luther King vermoord werd. Op de laatste avond van zijn leven hield hij een beroemde toespraak: ‘I’ve been to the  Mountaintop’ (ik ben op de bergtop geweest). Aangrijpend, zeker als je weet dat juist dít zijn laatste toespraak was. Zoals Mozes vanaf de berg Nebo het beloofde land mocht zien, maar er niet binnen zou gaan, zo vermoedde ds. King steeds dat zijn rol als voorman van de geweldloze strijd voor zwarte burgerrechten hem zijn leven zou kosten, en dat hij het goede einde van die strijd niet meer zou zien. Maar op de ‘mountaintop’ mocht hij de glorie van de Heer zien, zoals hij zei. Daar kreeg hij uitzicht op de overwinning, werd zijn geloof weer gesterkt, en kreeg hij, bij alle onbegrip en tegenstand van mensen, en in zijn eigen uitputting, de moed door te gaan. Door te gaan met de taak die hij niet terzijde kon leggen, het werk dat hij als levensroeping ontvangen had. Nog geen 24 uur later werd hij doodgeschoten, 38 jaar oud.

Een openbaring krijgen van God grootheid, gereinigd worden door zijn heilig vuur, en geroepen worden voor een taak die te groot is voor jou, dat lijkt bij elkaar te horen. Lees het roepingsverhaal van Jesaja maar (Jesaja 6:1-8) en zoveel andere roepingsverhalen in de Bijbel. Er is maar één God die kan verlossen (Jes 43:11), maar deze God op je weg ontmoeten is kennelijk niet vrijblijvend. Het is nooit alleen maar verlossing voor jezelf. Nee, je blijft dan helemaal niet vrij om gewoon je eigen leventje te leiden. Je wordt apart gezet én toegerust, dat wil zeggen gewijd voor een taak die er toe doet in Gods rijk.

Zo is het dus ook als je christen wordt of bent. En ook voor de gemeenschap van christenen, de plaatselijke gemeente, en de kerk als geheel. We zijn ieder voor zich en samen geroepen om de liefde van God in Christus te verkondigen. Geroepen om anderen er ook bij te roepen. Dat is een roeping die te groot is om in eigen kracht te volbrengen. Maar in de kracht van de Geest die ons geschonken is, kan het wél. Althans, we kunnen er mee beginnen.

Want ook wij gaan het einde van onze taak en de uiteindelijke vrucht daarvan niet zien  tijdens ons leven hier. Dat geeft niet. ‘Al wat gedaan werd uit liefde voor Jezus behoudt zijn waarde en zal blijven bestaan’ zegt een oud lied. De blijvende vrucht van ons werk is veilig in de hand van Jezus, de grondlegger en voleinder van ons geloof. Dat biedt houvast om trouw en vertrouwend door te gaan (of te beginnen…) om met liefde en de creativiteit van de Heilige Geest te getuigen van Gods liefde in Christus.

Te beginnen in ons eigen Jeruzalem, de Rivierenbuurt?

Gabriël Jansen,
pastoraal werker