God is al dichtbij gekomen. Nu wij nog.

“Het koninkrijk van God is nabij. Kom tot inkeer en hecht geloof aan dit goede nieuws.” (Markus 1:15)

Beste lezer,

In dit nieuwe seizoen zullen we regelmatig nadenken over ‘getuigen’. Hoe geven we het evangelie, dat is ‘goed nieuws’, door aan mensen om ons heen. In de buurt, op het werk, op je school, sportclub, of waar dan ook we in contact zijn met anderen.

Maar we vinden vaak dat ‘goede nieuws’ best moeilijk uit te leggen aan mensen. Als iemand zich geen zondaar voelt, is vergeving dan goed nieuws? Als iemand zich helemaal niet verloren voelt, waarvan moet je dan ‘gered’ worden?  Als je op z’n minst twijfels hebt bij het bestaan van God, (misschien is er wel een soort kracht, een iets, maar toch geen almachtig eeuwig iemand?), als je in ieder geval God niet ervaart in je leven, en dus ook niet een vertroebelde of verbroken relatie met God, hoezo moet je dan ‘verzoend’ worden met Hem? (En trouwens, waarom niet met Haar..?)

Maarten Luther, die 500 jaar geleden opgroeide in een volledig christelijk Europa, met een door de Bijbel gestempeld idee over het leven, de mens, God… dus met een christelijk wereldbeeld en denkraam, kon zich nog verloren en ellendig voelen in zijn zonde, en zocht wanhopig naar een genadig God. Maar is dit ook de zoektocht van de moderne mens?  Ellende, verlossing, dankbaarheid… de oude route naar het heil in Christus lijkt geen begaanbaar pad meer voor veel van onze tijdgenoten.

Toch is ellende voor veel mensen vandaag niet iets theoretisch, onbegrijpelijke theologie uit grootmoeders’ tijd. Nee, het is heel reëel aanwezig. Chronisch ziek zijn. Een depressie, een angststoornis. Werkloos worden en te oud zijn voor een nieuwe baan, en daardoor financiële problemen. Vluchteling zijn met trauma’s door wat je meemaakte, zorgen om de achterblijvers, en door alles in je hoofd geen concentratie om dat rare Nederlands te leren. En zoveel meer…

Wat is dan het goede nieuws dat wij als kinderen van God, als volgelingen van de Heer Jezus mogen doorgeven? Wat is die ‘verlossing’?

Misschien is dat om te beginnen wat Jezus zegt: Het koninkrijk van God is nabij gekomen. Met andere woorden: Er ís werkelijk zo’n koninkrijk, zo’n andere wereld van God. Een God die alles gemaakt heeft omdat Hij dat wilde, die houdt van wat hij heeft gemaakt, en die dus met liefde en betrokkenheid naar ons kijkt. Sterker nog, zich naar ons buigt, dicht bij ons, bij jou wil zijn. Die andere wereld van stralend licht en eeuwige liefde is veel krachtiger en werkelijker dan de ellende waar jij mee te maken hebt. Daarom kun je anders gaan leven (d.w.z.: kom tot inkeer…)

God is al dichtbij gekomen. Hoe kunnen wij dat goede nieuws aan mensen doorgeven zodat het echt bij ze landt? Ik denk door zelf als Gods kinderen ook dichtbij te willen en durven komen in de levens van mensen. Daarin zijn we dan ook volgelingen van de Heer. Want Jezus, God zelf, deed dat al. Hij ging voor ons uit.

Goed om over deze dingen na te denken dit jaar, en vooral om meteen maar in praktijk te brengen.

Hartelijke groet,

Gabriël Jansen,
pastoraal werker