Ik zal jullie rust geven…

‘Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn ​juk​ op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van ​hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn ​juk​ is zacht en mijn last is licht.’
(Mat 11:28-30)

Beste lezer,

De moderne mens heeft zich eindelijk bevrijd van het juk van kerk en geloof en al hun knellende en kleinburgerlijke regeltjes. Die mens is nu vrijer dan ooit in de geschiedenis, vrij van inperking of aansturing van buiten- of bovenaf. Hij mag het allemaal zelf weten en er zelf het allerbeste van maken. Hij móet het ook allemaal zelf weten en maken. En als het project ‘Mijn Leven’ niet goed lukt, dan heeft niemand anders het gedaan…

Hoe paradoxaal is dat. Die zogenaamde nieuwe vrijheid is een flinke last op onze schouders, een zwaar juk. Het geeft spanning, stress, burn-out. Vooral jonge mensen kunnen dat in onze tijd sterk ervaren.

Ik las deze week in een artikel over burn-out, stress en rust: “Burn-out komt vaak door spanning, niet door hard werken.” Hoe komen we dan aan die spanning, die stress?

Dat kan verschillende oorzaken hebben. Het kan best komen doordat er een tijd lang teveel van ons gevraagd wordt, terwijl we daar weinig aan kunnen doen. Een verantwoordelijke drukke baan én flink mantelzorgen voor je oude moeder én opeens zorgen over de gezondheid van je partner of kind, bijvoorbeeld.

Maar het kan ook komen doordat we eigenlijk te veel willen doen of hebben. En dan móet je dus zoveel. Doordat we de verkeerde prioriteiten stellen, of in het verleden hebben gesteld, waardoor we nu klem zitten. Denk maar aan stellen die beiden hard moeten blijven werken voor de hypotheek van het mooie huis, terwijl het gezin meer zorgen geeft dan gehoopt, én nu ook nog die mantelzorg erbij komt. Dan zou je liever parttime gaan werken. Maar ja, die hypotheek…

Spanning (stress) kan komen doordat we geen goede prioriteiten weten of wisten te stellen, omdat we niet weten wat echt belangrijk is in ons leven. Het kan ook ontstaan wanneer we dat eigenlijk wél weten als christen, maar daar niet naar leven. Ja, ongehoorzaamheid geeft ook stress. We komen om in het vele, omdat we de Ene niet alle ruimte geven.

Ook in de tijd van Jezus moesten de mensen allerlei lasten dragen, deels religieuze (‘het juk van de Wet’, noemden de schriftgeleerden dat) en deels al die andere, die mensen steeds weer op zich laden. De echte innerlijke rust die God belooft was toen en is nu vaak ver te zoeken. De ene Rots raakt zoek achter de vele kiezels in het leven. Daarom zegt Jezus: Kom bij Mij. Neem mijn juk maar, dat is veel beter voor je. Als je Mij op Eén zet, hoef je veel minder. Dan kun je niet meer falen met je leven, want je bent al gekomen waar je wezen moet. Dan krijg je rust.

Gabriël Jansen,
pastoraal werker

PS Over precies deze dingen gaat het weer komende dinsdag 6 november bij de gespreksgroep in de Weteringkerk, die we zijn gaan noemen ‘Zo Gek Nog Niet’ ( – dat christelijk geloof). Als je zelf wilt komen: welkom! En probeer iemand mee te nemen die er misschien wat aan heeft.