Is hier plaats voor Jezus ?

In die tijd kondigde ​keizer​ Augustus een decreet af dat alle inwoners van het rijk zich moesten laten inschrijven. Deze eerste volkstelling vond plaats tijdens het bewind van ​Quirinius​ over Syrië. Iedereen ging op ​weg​ om zich te laten inschrijven, ieder naar de plaats waar hij vandaan kwam. Jozef​ ging van de stad ​Nazaret​ in Galilea naar Judea, naar de stad van ​David​ die ​Betlehem​ heet, aangezien hij van ​David​ afstamde, om zich te laten inschrijven samen met ​Maria, zijn aanstaande vrouw, die zwanger was. Terwijl ze daar waren, brak de dag van haar bevalling aan, en ze bracht een zoon ter wereld, haar ​eerstgeborene. Ze wikkelde hem in een doek en legde hem in een ​voederbak, omdat er voor hen geen plaats was in het nachtverblijf van de stad.    (Lucas 2:1-7)

Beste lezer,

Jaren geleden kenden wij een Koerdische familie uit Irak. Op dezelfde dag dat de vrouw beviel van haar eerst kindje, moesten ze hals over kop vluchten voor de politiemannen van Sadam Hoessein. Ze lieten alles achter en vluchtten, zo goed en zo kwaad als dat ging, de bergen in naar het Noorden, naar Turkije, en daarna verder, naar Oekraïne. Van daaruit bereikte moeder en baby via Oost-Europa enkele maanden later Nederland. Wij ontmoetten haar op het plein bij ons huis in Amsterdam. Twee jaar later pas lukte het ook haar man om hier te komen. Het zal je gebeuren…

Het is onvoorstelbaar, maar dit gebeurt vandaag de dag aan de lopende band met heel veel mensen. We kennen allemaal de nieuwsberichten, de persoonlijke verhalen, de beelden van bootjes op zee, stapels zwemvesten, lange karavanen van lopende mensen en kinderen, volgepakte ‘opvangkampen’ en prikkeldraad.

Hoe ontzettend actueel is dan het begin van het kerstverhaal bij Lucas. Ook daar, in het hele Romeinse Rijk, is overal onrust, mensen die tegen hun wil op reis moeten. Het kleine stadje Bethlehem had vanwege de nood een soort ‘Bed, Bad, Brood’- voorziening opgezet. Althans, een nachtverblijf. De meeste tijdelijke, plotselinge immigranten konden ’s zo nachts in ieder geval ergens veilig overdekt slapen. Niet iedereen… zelfs niet een jonge vrouw die aan het bevallen was.

Zo wordt de Zoon van God, God-met-ons, geboren. Zo wordt Hij ontvangen. Als een ontheemde immigrant, op wie de samenleving niet zit te wachten, iemand waar de ‘sociale voorzieningen’ niet voor gelden.

Het is in onze tijd eigenlijk onmogelijk om bij het horen van het Kerstverhaal niet ook aan de vele onvrijwillige reizigers in ons land en werelddeel te denken. Natuurlijk kunnen we de boodschap ook heel persoonlijk laten spreken tot onze eigen ziel: Is er plek voor Jezus in mijn hart? Wil ik Hem in het centrum van mijn leven, in mijn innerlijke herberg, verwelkomen en Heer laten zijn? Zeker, het is heel belangrijk, cruciaal zelfs, om daarop te antwoorden: “Ja Heer, kom en maak van mijn stal uw tempel.” Maar laten we het echte Kerstverhaal niet te snel of alleen maar vergeestelijken. Want: Als Jezus, die onze wereld binnenkwam als vluchteling en als immigrant waarvoor geen plek was, echt in ons woont, hoe zullen wij dan omgaan met zijn vele reis- en lotgenoten in onze tijd? Maken wij ook plek voor hen?

“Wat U voor één van deze hebt gedaan, hebt u voor Mij gedaan”….

Een heel goed Kerstfeest en zegenrijk 2019 gewenst!

Gabriël Jansen,
pastoraal werker