glasinlood

Mensen waar het licht door schijnt

“Wie zegt in hem te blijven, behoort in de voetsporen van ​Jezus​ te treden.” (1 Joh 2:6)

 Beste lezer,

Het afgelopen seizoen hebben we ons met een groep van 15 tot 20 mensen van onze Weteringkerk bezig gehouden met de levens van een aantal christenen uit de afgelopen 2000 jaar. Allemaal volgelingen van de Heer Jezus, die dat volgen op hun eigen manier hebben gedaan. Heel inspirerend voor ons vandaag om over hun christenleven van toen te horen. Maar niet om direct te kopiëren. Deze voorgangers in het geloof leefden in andere situaties, met andere moeilijkheden en mogelijkheden. En ze hadden heel verschillende talenten en temperamenten. Het waren ook geen volmaakte of altijd makkelijke mensen. Meestal niet! Er is geen koe zo bont of er zit wel een vlekje aan. Dat geldt ook voor de mooiste, dapperste of ijverigste ‘heiligen’.

We hoorden over Abt Antonius, Franciscus, Suzanne Wesley, John Woolman, William Seymour, Dorothy Day, Dietrich Bonhoeffer… en nog een aantal. De liefde van Christus greep hen, en ze zijn Hem gevolgd. Ieder op heel eigen wijze. Het doet me denken aan die belofte van Jezus: De Heilige Geest zal jullie alles duidelijk maken en alles in herinnering brengen wat ik jullie gezegd heb. (Joh 14:26) Al die volgers van Jezus konden hun eigen levensweg en roeping niet eenvoudig uit een boekje lezen, zelfs niet uit de Bijbel. De Geest van God was daarbij nodig om hun persoonlijk te leren hoe zíj dat konden doen: in de voetsporen van Jezus treden (1 Joh 2:6) Want dát was en is de bedoeling van de Geest, van Jezus, van de Vader. De lat ligt hoog voor ons!

En dan gebeurt er tegelijk iets prachtigs, waar de apostel Paulus al over schreef: Samen met alle heiligen leren wij de volle omvang van de liefde van Christus kennen (Ef 3:18-19.)

Een kleine jongen kwam met zijn moeder in een kerk, zo’n mooie oude, met veel gebrandschilderde ramen met mensen erop met een rondje om hun hoofd. Het zonlicht scheen er volop doorheen en toverde duizend prachtige kleuren in de kerk. De jongen keek zijn ogen uit. ‘Wie zijn dat, mama?’ ‘O, dat zijn heiligen, jongen’ zei moeder achteloos.
Een tijdje later vroeg de juffrouw op school: ‘Wie van jullie weet wat heiligen zijn?’ Onze jongen wist het antwoord meteen: ‘Juf, dat zijn mensen waar het licht door schijnt!’

Ik wens ons allen toe dat we in deze zomertijd, thuis of ergens anders, rust vinden die gevuld mag worden met Gods licht in ons binnenste. Ik wens ons toe dat we door de stille omgang met de Heer nieuw licht krijgen over ons leven en onze roeping daarin. Want God heeft een roeping voor ieder van ons, hoe en waar en hoe oud je ook bent. Laten we Gods licht maar door ons heen laten schijnen, voor onze naasten naast ons en wat verder weg.

Gabriël Jansen,
pastoraal werker

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *