Tagarchief: kerkgeschiedenis

Jan de Liefde-wandeling op zaterdag 13 april 2019

Op zaterdag 13 april organiseert de Weteringkerk een stadswandeling door het centrum van Amsterdam. Daarbij staat de Amsterdamse predikant, schrijver, dichter en componist Jan de Liefde (1814-1869) centraal. Leo Mietus zal als gids optreden.

De Vrije Evangelische Gemeente Weteringkerk is historisch gezien feitelijk niet de gemeente die Jan de Liefde stichtte, maar er ligt wel een duidelijke lijn naar hem. Jan de Liefde is vanaf het begin dan ook beschouwd als een van de geestelijke vaders van de gemeente in Amsterdam, en van het kerkgenootschap  Vrije Evangelische Gemeenten.

De stadswandeling begint bij de metrohalte Vijzelgracht, om 13.30 uur.

De route leidt langs de Derde Weteringdwarsstraat waar de oude Weteringkerk stond, de Doopsgezinde Singelkerk waar De Liefde opgroeide, ’t Wapen van Amsterdam aan de Kloveniersburgwal waar hij de bijeenkomsten van de ‘ christelijke vrienden’  van het Réveil bijwoonde en vervolgens de plaats waar Jan de Liefde een opleidingsschool had en de eerste Vrije Evangelische Gemeente in Nederland stichtte (1856, Nieuwe Zijdsvoorburgwal/Spuistraat; de kerk is afgebroken). Via het gebouw Tecum Habita aan de Herengracht lopen we langs de Prinsengracht naar de Willemstraat, waar nog altijd het oudste gebouw van Tot heil des volks gevestigd is.

De wandeling is geschikt voor mensen die goed ter been zijn. We lopen ongeveer 6 à 7 km. Trek dus goede wandelschoenen aan. We zijn tegen tegen 16.00 uur in de Willemstraat.

Voor meer informatie kunt u terecht bij Mirjam Pronk, mirjamre.pronk@gmail.com

glasinlood

Mensen waar het licht door schijnt

“Wie zegt in hem te blijven, behoort in de voetsporen van ​Jezus​ te treden.” (1 Joh 2:6)

 Beste lezer,

Het afgelopen seizoen hebben we ons met een groep van 15 tot 20 mensen van onze Weteringkerk bezig gehouden met de levens van een aantal christenen uit de afgelopen 2000 jaar. Allemaal volgelingen van de Heer Jezus, die dat volgen op hun eigen manier hebben gedaan. Heel inspirerend voor ons vandaag om over hun christenleven van toen te horen. Maar niet om direct te kopiëren. Deze voorgangers in het geloof leefden in andere situaties, met andere moeilijkheden en mogelijkheden. En ze hadden heel verschillende talenten en temperamenten. Het waren ook geen volmaakte of altijd makkelijke mensen. Meestal niet! Er is geen koe zo bont of er zit wel een vlekje aan. Dat geldt ook voor de mooiste, dapperste of ijverigste ‘heiligen’.

We hoorden over Abt Antonius, Franciscus, Suzanne Wesley, John Woolman, William Seymour, Dorothy Day, Dietrich Bonhoeffer… en nog een aantal. De liefde van Christus greep hen, en ze zijn Hem gevolgd. Ieder op heel eigen wijze. Het doet me denken aan die belofte van Jezus: De Heilige Geest zal jullie alles duidelijk maken en alles in herinnering brengen wat ik jullie gezegd heb. (Joh 14:26) Al die volgers van Jezus konden hun eigen levensweg en roeping niet eenvoudig uit een boekje lezen, zelfs niet uit de Bijbel. De Geest van God was daarbij nodig om hun persoonlijk te leren hoe zíj dat konden doen: in de voetsporen van Jezus treden (1 Joh 2:6) Want dát was en is de bedoeling van de Geest, van Jezus, van de Vader. De lat ligt hoog voor ons!

En dan gebeurt er tegelijk iets prachtigs, waar de apostel Paulus al over schreef: Samen met alle heiligen leren wij de volle omvang van de liefde van Christus kennen (Ef 3:18-19.)

Een kleine jongen kwam met zijn moeder in een kerk, zo’n mooie oude, met veel gebrandschilderde ramen met mensen erop met een rondje om hun hoofd. Het zonlicht scheen er volop doorheen en toverde duizend prachtige kleuren in de kerk. De jongen keek zijn ogen uit. ‘Wie zijn dat, mama?’ ‘O, dat zijn heiligen, jongen’ zei moeder achteloos.
Een tijdje later vroeg de juffrouw op school: ‘Wie van jullie weet wat heiligen zijn?’ Onze jongen wist het antwoord meteen: ‘Juf, dat zijn mensen waar het licht door schijnt!’

Ik wens ons allen toe dat we in deze zomertijd, thuis of ergens anders, rust vinden die gevuld mag worden met Gods licht in ons binnenste. Ik wens ons toe dat we door de stille omgang met de Heer nieuw licht krijgen over ons leven en onze roeping daarin. Want God heeft een roeping voor ieder van ons, hoe en waar en hoe oud je ook bent. Laten we Gods licht maar door ons heen laten schijnen, voor onze naasten naast ons en wat verder weg.

Gabriël Jansen,
pastoraal werker

Een stralend leven door de Geest van Jezus

Gelukkig de vredestichters, want zij zullen ​kinderen​ van God genoemd worden.
(Matteüs 5:9)

Beste lezer,

Een paar dagen voor Kerst bezocht ik iemand in het Judith van Swethuis, vlakbij de kerk. In de binnentuin stond een heel grote mooie kerststal, met wijzen, herders, dieren, alles op ware grootte. Ik vond het prachtig om te zien hoe de mensen in deze woonvoorziening zo bepaald werden bij waar het om gaat: de komst van de verlosser, God bij de mensen. En dat terwijl het van Swethuis niet eens een christelijke instelling is.

De eerste die op het idee kwam om met Kerst een kerststal te maken was Franciscus van Assisi. Hij wilde de eenvoudige mensen uit zijn streek helpen om het verhaal van God met ons vóór zich te zien, er deel van te kunnen worden. Het bleek een groot succes. De kerststal werd een blijvertje in heel Europa.

Franciscus, die stierf in het jaar 1226, was een heel bijzondere volgeling van onze Heer Jezus. Volkomen toegewijd, zonder compromis, wilde hij met Jezus leven, en dit leven vóórleven aan zijn vrienden en de mensen van zijn tijd. Ik denk dat hij de Geest van Jezus goed aangevoeld heeft, en zich door die Heilige Geest liet leiden, ook al werd zijn gedrag daardoor vaak ‘vreemd’ voor de wereld. In dit beroemde gebed van Franciscus, waar de Bergrede van Jezus als het ware doorheen schijnt, leren we hem wat beter kennen:

Oh, Heer, laat me een instrument zijn van uw vrede.
Als er haat is, laat me liefde brengen. 

Als men elkaar kwetst, vergeving, en als er twijfel is, geloof.
Als er wanhoop is, hoop. en als er duisternis is, laat ons licht zien.

En als er droefheid is. laat hen onze vreugde voelen.
0h goddelijke meester, geef toch dat ik meer streef naar troosten dan getroost te worden,
naar begrijpen dan begrepen te worden, 

te beminnen dan bemind te worden.

Vader, maak me een instrument van u.
Want als we geven, ontvangen wij,
door te vergeven, krijgen wij vergeving,
en door te sterven worden we tot eeuwig leven geboren.

Oh Heer, laat me een instrument zijn van uw vrede.

Op 6 februari houden we weer een gezamenlijke Bijbelgespreksavond, dit keer met het thema ‘leven in de kracht van de Geest’. Franciscus heeft dan één van de hoofdrollen. Welkom!

Gabriël Jansen,
pastoraal werker

Wordt hervormd!

“Wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken, opdat gij moogt erkennen wat de wil van God is, het goede, welgevallige en volkomene”. (Rom 12:2, NBG)

Beste lezer,

Ik duik in de geschiedenis want het is deze maand precies 500 jaar geleden: Op 31 oktober 1517 spijkerde de monnik en theoloog Maarten Luther zijn vijfennegentig stellingen op de slotkerkdeur van Wittenberg. Althans, zo gaat het verhaal. Maar ook als het historisch ietsje anders is gegaan, die stellingen waarin hij scherpe kritiek gaf op de Kerk van zijn tijd zijn beroemd geworden en hadden grote gevolgen.

En hij had gelijk, want de Kerk van Christus was er in zijn dagen beroerd aan toe. In Rome stond vanaf het jaar 1513 paus Leo X aan het roer. Een paus die enorm hield van theater en kostbaar spektakel, windhondenjacht en andere genoegens des levens en, zo las ik over hem, “zich daarvan niet liet afleiden door allerlei futiele zaken zoals religieuze kwesties.” Wat triest als het volk van de Heer zo’n leider heeft.

De opvolger van Leo X was heel anders. Adrianus VI, de enige Nederlandse paus ooit, was geboren in Utrecht en heette Adriaan. Die naam wilde hij ook gewoon houden toen hij in 1522 tot zijn verbazing tot paus gekozen werd. Adriaan was in zijn jonge jaren sterk beïnvloed door de Moderne Devotie, de geestelijke hervormingsbeweging die toen door de lage landen ging. Deze mensen leidden een sober en eenvoudig gezamenlijk leven van eerlijk werken, bidden, de Schrift bestuderen, en zorgen voor de armen.

Adriaan vond dat Luther in heel veel dingen gelijk had. Hij  stuurde gezanten naar Duitsland met een brief waarin hij als paus volledig schuld erkende voor de beschamende toestand in de Kerk. Maar het kwaad van de kerkscheuring (iets wat Luther aanvankelijk ook niet wilde) was toen al onomkeerbaar. En Adriaan kreeg ook zijn eigen kerkhervorming in Rome niet voor elkaar. Hij stierf helaas al na één jaar, in 1523.

Leo X: nog wereldser kan moeilijk. Luther, paus Adriaan en de Moderne Devoten: hervormde mensen. En hoe zit het met onze eigen hervorming, ofwel verandering volgens de Nieuwe Vertaling? (Want de titel van dit stukje was geen oproep om van kerkgenootschap te veranderen, dat had je al begrepen.) Dat gebeurt door ons denken te vernieuwen, onze gezindheid (NBV). Meer en meer, het is een doorgaand proces volgens dit en andere Bijbelgedeelten. Hoe doe je dat? Voor Luther, Adriaan en de Devoten was “lees je Bijbel, bid elke dag” belangrijk. Zo gaan we ontdekken wat God van ons wil, het goede, welgevallige, volkomene. Steeds meer.

Hartelijke groet,

Gabriël Jansen,
pastoraal werker

Samen met alle heiligen

“Geworteld en gegrondvest in de liefde, zult u met alle heiligen de lengte en de breedte, de hoogte en de diepte kunnen begrijpen, ja de liefde van Christus kennen die alle kennis te boven gaat, opdat u zult volstromen met Gods volkomenheid.” (Ef. 3:18-19)

Beste lezer,

Wat hebben er toch veel geweldige mensen vóór ons geleefd! Mensen die Jezus gevolgd en gediend hebben op een bijzondere manier. De Heilige Geest is de afgelopen 2000 jaar eindeloos creatief geweest om met al die levende stenen een stralend beeld van Jezus te tonen aan de wereld, maar ook aan ons, zijn heiligen onderweg op aarde.

Ken je bijvoorbeeld Phoebe Palmer, een vrouw uit de negentiende eeuw. Haar onderwijsbediening begon heel bescheiden als een wekelijkse bijeenkomst in haar huis in Manhattan met de naam ‘de dinsdagsamenkomst ter bevordering van heiligheid’. Ze heeft haar huis diverse keren moeten verbouwen om ruimte te kunnen bieden aan de groeiende menigte, uiteindelijk 400 wekelijkse bezoekers! Veel later bekend geworden christelijke leiders kwamen graag onder haar gehoor, zoals de stichter van de universiteit van Boston.

Je begrijpt misschien wel waarom ik haar noem: Binnenkort, op dinsdagavond 3 oktober, beginnen we weer met de maandelijkse Bijbelgespreksavonden in de Weteringkerk. We zullen dan iedere avond enkele van deze geweldige volgelingen van Jezus wat beter leren kennen. Telkens één uit de Bijbel en één uit de kerkgeschiedenis. (Zie ook de agenda op deze site.)

De vorige keer schreef ik over ‘voor elkaar’. Hoe wij aan elkaar gegeven zijn, en hoe we door het Woord op vele manieren worden aangespoord om elkaar in woord en daad lief te hebben en aan te moedigen de goede weg van Jezus te volgen. Ook de vorige generaties horen daar natuurlijk bij. Het is goed om deze ‘voorgangers’, de volgelingen van Jezus die ons vóór gingen, in ere en in herinnering te houden en te leren van hun voorbeeld (Hebr 13:7).

Terwijl ik dit schrijf vaart er op de gracht voor ons huis, omgeven door het al wat herfstige groen van het Gerbrandypark, van west naar oost een zwaan voorbij. Het is een heldere vroege ochtend. De zon schijnt vol op deze prachtige vogel.

Ik als eendje hoef niet in mijn eentje voort te dobberen. Hier en daar in de gracht van het leven zwemmen zwanen. Ze stralen helder wit, koers houdend in het licht van de Morgenzon. Met halzen die als sierlijke torens naar de hemel wijzen. Zij geven ons een richting aan. “Kom mee, vaar deze kant op, vol in het licht! Want jij mag ook een zwaan zijn!

Hartelijke groet,

Gabriël Jansen,
pastoraal werker